Loading...
آمار
  • تعداد کالا: 143
  • بازدید امروز: 41
  • بازدید دیروز: 130
  • بازدید کل: 53872

مداد تراش ها ؛ دشمن خونی مدادها!!!

|
مداد تراش ها ؛ دشمن خونی مدادها!!!

یکی دیگر از خاطرات قشنگ و رنگارنگ دوران کودکی ما تراش ها بودند. از تراش های ساده تو رنگ ها مختلف تا اون فانتزی هاش.
خوب یادمه که تو کمد جوایز کلاسمون تو پنجم دبستان ، یه عالمه تراش و پاک کن و...بود ولی بین اونا یه تراش بود که با بقیه فرق داشت و شکل سنجاب بود. همه بچه های کلاس تو رقابت بودن تا بتونن اونو بدست بیارن. یعنی قشنگ یادمه همون یه تراش که قیمتی هم نداشت ان چنان تو ما انگیزه واسه درس خوندن ایجاد کرده بود که...
خودم به شخصه دوست دارم برگردم به اون زمانا ، که کل دغدغه ام این بود که نزارم عابدی هم کلاسی ام که درس خون کلاس بود نتونه اون تراش رو بگیره!!!

اما بگذریم از این چیزا و یه خورده راجع به تراش صحبت کنیم.
تو سال ۱۸۲۸ بود که فردی به نام برنارد لاسیمون که یک ریاضی دان فرانسوی بود ، اولین تراش رو اختراع کرد. تا قبل از اون مردم برای تراش کردن مدادهاشون از چاقو یا ورقه ی سمباده و خلاصه هر چیز تیزی که دم دستشون بوده استفاده می کردند!!!
تراشی که لاسیمون ابداع کرده اما یک ویژگی به خصوص داشت. این تراش یک ورقه ی فلزی داشت که به صورت ۹۰ درجه در یک بلوک چوبی قرار داشت و به این صورت نوک مداد را تیز می کرد ، ولی باز هم این تراش مورد استقبال مردم قرار نگرفت ، زیرا باز نمی توانست سریعتر از چاقو نوک مداد را تیز کند.

به همین دلیل ، شخص دیگری از فرانسه به نام Thierry des Estivaux امد و این مشکل کند بودن را برطرف کرد. وی تراشی تولید کرد که یک تیغه در مخزن داشت و این تراش را ، تراش منشور نامید – مدلی که هم اکنون از ان استفاده می شود- این تراش نیز با این که سریع بود یک مشکل دست و آن هم این بود که نمی شد آن را حمل کرد.
با گذشت زمان فردی به نام والتر فاستر بود که تراش ها را در ابعاد کوچک تر و قابل حمل اختراع کرد و به تولید انبوه رساند.
در همه ی این اختراعات تراش باید ثابت می ماند و مداد را می چرخاندند و به همین دلیل در اکثر مواقع نوک مداد می شکست. در سال ۱۸۹۶ تراشی دیگر اختراع شد به این صورت که در این تراش دو دیسک فرز کاری تعبیه شده بود که در اطراف محور مربوطه چرخانده می شدند در حالی که محورهای دیگر حول نوک مداد چرخیده می شدند و اینگونه نوک مداد تیز می شد. و این محور ها هم به یک دسته در خارج از تراش متصل بود که به وسیله ان ، این صفحات چرخانده می شدند. رفته رفته این تراش ها بهبود یافتند تا به شکل تراش های رومیزی امروزی درامدند.
و این طور بود که بشر از چاقو و سمباده به تراش های مکانیکی و حتی الکتریکی رسید.
شاید دیگه ما بزرگ تراش به کارمون نیاد و فقط بتونه خاطراتمون رو زنده کنه البته به جز اونایی که با مداد مشغول به کارن!!
اما ما می تونیم برای بچه هامون این تراش ها رو بخریم و به عنوان یه تشویق برای پیشرفت تو درساشون یا گرفتن نمره بیست بهشون هدیه بدیم. هرچند قبول دارم بچه های امروزی دیگه با این چیزا شاد نمی شن که خیلی بده ولی ما می تونیم همین حالا شروع کنیم.
پس اگه مایلید می تونید همین الان از تراش های تیزپست دیدن کنید و اونی که مناسب نیازتون رو خریداری کنید.

0
نظرات
    ارسال نظر
    برگشت به بالا